Przydatne linki: 

• D. Doliński, T. Grzyb, Posłuszni do bólu. O uległości wobec autorytetu w 50 lat po eksperymencie Milgrama

Poruszane tematy: 

1. Dlaczego zespół milczy? – case study agencji marketingowej
2. Jak dobra intencja foundera może blokować zaangażowanie zespołu
3. Jak zmiana struktury spotkania odmienia dynamikę pracy zespołu
4. Rola CEO jako nieświadomego autorytetu
5. Eksperyment Solomona Ascha i  wpływ grupy i konformizm
6. Eksperyment Milgrama i replika prof. Dolińskiego. Jak działa posłuszeństwo wobec autorytetu
7. Zespół nie mówi, bo się nie zna, czy bo… zna za dobrze? (efekt Dunninga-Krugera)
8. Jak nie wpaść w pułapkę „debatowania tematów, które są już zdecydowane”
9. 5 praktycznych wskazówek, jak pokonać blokady na spotkaniach

Podsumowanie:

Milczenie zespołu na spotkaniach to nie zawsze znak braku zaangażowania. Często to efekt zderzenia dobrej intencji lidera z nieuświadomionym wpływem jego autorytetu. Tak było w przypadku foundera agencji marketingowej, którego frustracja rosła, bo zespół liderów nie wnosił nowych pomysłów, tylko przytakiwał. Tymczasem klasyczne badania psychologiczne pokazują, że takie zachowanie jest zrozumiałe.

Eksperyment Ascha z lat 50. pokazał, że ludzie są skłonni dopasować się do grupy nawet wtedy, gdy grupa się myli. Eksperyment Milgrama i jego replika w Polsce potwierdzają, że jesteśmy z natury posłuszni wobec autorytetu, nawet wbrew logice i etyce. A efekt Dunninga-Krugera tłumaczy, dlaczego ci, którzy wiedzą najwięcej, często mówią najmniej, a najpewniej wypowiadają się ci, którym tylko wydaje się, że wiedzą.

W firmowym kontekście oznacza to, że na spotkaniach warto zadbać o sposób prowadzenia rozmowy. Kluczem jest zmiana dynamiki: milczenie lidera na początku, praca w parach, aktywne dopytywanie cichych ekspertów, odbijanie pytań zamiast natychmiastowych odpowiedzi oraz unikanie pozorowanego pytania tam, gdzie decyzja już zapadła. Te proste zasady pomagają stworzyć warunki, w których zespół naprawdę zaczyna mówić i brać odpowiedzialność.